Gramatyka języka birmańskiego
Pismo i tony birmańskie, podział na język literacki i potoczny, szyk zdania z czasownikiem na końcu, partykuły, klasyfikatory i uprzejmość.
Jeśli zastanawiasz się, jak uczyć się gramatyki, zacznij od podstawowego szyku zdania oraz kilku form niezbędnych do zrozumienia bieżącej lekcji: pytań, przeczeń, czasu lub aspektu, a także wszelkich partykuł lub słów funkcyjnych określających, kto wykonuje daną czynność. Te przewodniki gramatyczne dla uczących się języków pomogą Ci wybrać odpowiednie źródło, rozwiązać konkretny problem i przećwiczyć go w kontekście, zamiast próbować opanować cały system gramatyczny od razu.
Biblioteka języków
Pismo i tony birmańskie, podział na język literacki i potoczny, szyk zdania z czasownikiem na końcu, partykuły, klasyfikatory i uprzejmość.
Jyutping, tony, klasyfikatory, znaczniki aspektu, porównania, pytania, użycie języka mówionego kontra pisanego oraz partykuły kończące zdanie.
Pinyin, tony, szyk zdania, klasyfikatory, aspekt, dopełnienia, konstrukcje 把 i 被, z przykładami w znakach uproszczonych.
Ten sam podstawowy system mandaryńskiego przedstawiony w znakach tradycyjnych, z pinyin, uwagami regionalnymi i przykładami dla uczących się.
Przedimki, czas i aspekt, czasowniki posiłkowe, zdania podrzędne, czasowniki frazowe, szyk zdania, rejestr i typowe błędy uczących się.
Liaison i samogłoski nosowe, rodzaj, przedimki (w tym cząstkowe), zaimki dopełnieniowe, y i en, czasy oraz tryb łączący (subjunctive).
Cztery przypadki, końcówki przymiotników, szyk zdania z czasownikiem na drugim miejscu, nawias zdaniowy, czasowniki rozdzielnie złożone, Konjunktiv i partykuły modalne.
Afiksacja, strona, reduplikacja, klasyfikatory, słowa aspektu, zaimki oraz różnica między indonezyjskim formalnym a codziennym.
Podwójne spółgłoski, przedimki i przyimki, ci i ne, essere kontra avere, congiuntivo i odmiany regionalne.
Kana i kanji, partykuły, grupy czasowników, koniugacja, przymiotniki, liczebniki, tryby warunkowe, dawanie i otrzymywanie oraz keigo.
Hangul, batchim, partykuły, końcówki czasowników, poziomy mowy, honoryfikatywność, formy łączące, modyfikatory i wzorce typu TOPIK.
Afiksacja, strona, reduplikacja, klasyfikatory, słowa aspektu, partykuły oraz różnice między malajskim a indonezyjskim.
Siedem przypadków, trzy rodzaje plus podział męskoosobowy, aspekt czasownika, liczebniki i kontrasty spółgłoskowe.
Samogłoski nosowe, różnice między portugalskim brazylijskim a europejskim, miejsce zaimków, przyszły tryb łączący i bezokolicznik osobowy.
Cyrylica, sześć przypadków, aspekt czasownika, czasowniki ruchu, palatalizacja, liczebniki i szyk zdania.
Zgodność, ser i estar, czasy i tryby, tryb łączący (subjuntivo), zaimki dopełnieniowe, por i para oraz odmiany regionalne.
System fokusu, znaczniki ang-ng-sa, aspekt zamiast czasu, szyk enklityk i uprzejmość po.
Pismo, klasy spółgłosek, zasady tonów, partykuły, klasyfikatory, znaczniki czasu, czasowniki szeregowe, uprzejmość i rejestr.
Sześć tonów, klasyfikatory, system zaimków i zwrotów grzecznościowych, słowa aspektu oraz szyk modyfikatorów.
Metoda
Zacznij od przewodnika dla języka, pisma i punktu odniesienia regionalnego, którego faktycznie się uczysz. Przeczytaj jego przegląd i podstawowy szyk zdania, a następnie wybierz jedną strukturę, która pojawia się w Twojej bieżącej konwersacji, czytaniu lub lekcji. Ta wąska ścieżka daje Ci wystarczającą ilość gramatyki, aby zrozumieć i stworzyć coś użytecznego dzisiaj, bez konieczności traktowania całego języka jako warunku wstępnego.
Zazwyczaj nie. Przewodnik referencyjny jest najbardziej użyteczny w trzech krokach. Po pierwsze, przejrzyj spis treści, aby wiedzieć, jakie systemy istnieją. Po drugie, przeczytaj sekcje podstawowe dotyczące dźwięków, pisma i szyku zdania. Po trzecie, wróć do konkretnej sekcji, gdy przykład z lekcji stworzy realne pytanie. Ten powtarzalny cykl łączy zasady z językiem, z którym faktycznie się zetknąłeś.
Aby zapamiętać na dłużej, przekształć wyjaśnienie w użycie: przeczytaj lub usłysz przykład, zakryj jego znaczenie, przypomnij go sobie, porównaj swoją odpowiedź i spotkaj się z tym wzorcem ponownie później. Przewodnik po powtórkach w odstępach czasu wyjaśnia, dlaczego rozproszone przypominanie jest trwalsze niż ponowne czytanie całego rozdziału za jednym razem.
Zakres
Wybierz odpowiednie źródło
Jeśli pytasz, którego przewodnika gramatycznego powinienem użyć, wybieraj według języka mówionego, pisma i regionalnego punktu odniesienia — nie według wyglądu jednego znaku czy słowa. Angielski, francuski, niemiecki, włoski, portugalski, hiszpański, polski, rosyjski, indonezyjski, malajski, birmański, japoński, koreański i tajski mają tutaj po jednym przewodniku. Mandaryński ma oddzielne przewodniki dla znaków uproszczonych i tradycyjnych, podczas gdy kantoński ma własny przewodnik po gramatyce mówionej w znakach tradycyjnych i Jyutping.
| Cel nauki | Przewodnik | Punkt odniesienia |
|---|---|---|
| Birmański (Mjanma) | Gramatyka birmańskiego | Pismo birmańskie, cztery tony, rejestry literacki i potoczny |
| Kantoński (Hongkong) | Gramatyka kantońskiego | Kantoński potoczny, znaki tradycyjne, Jyutping |
| Mandaryński (uproszczony) | Chiński uproszczony | Mandaryński standardowy, pismo uproszczone, pinyin |
| Mandaryński (tradycyjny) | Chiński tradycyjny | Mandaryński standardowy, pismo tradycyjne, uwagi regionalne |
| Angielski | Gramatyka angielskiego | Angielski międzynarodowy z uwagami o wariantach |
| Francuski | Gramatyka francuskiego | Francuski standardowy z uwagami o wariantach z Quebecu, Belgii i Szwajcarii |
| Niemiecki | Gramatyka niemieckiego | Niemiecki standardowy z uwagami o wariantach z Austrii i Szwajcarii |
| Indonezyjski | Gramatyka indonezyjskiego | Indonezyjski standardowy z uwagami o potocznym użyciu w Dżakarcie |
| Włoski | Gramatyka włoskiego | Włoski standardowy z uwagami regionalnymi i rejestrowymi |
| Japoński | Gramatyka japońskiego | Współczesny japoński standardowy, kana i kanji |
| Koreański | Gramatyka koreańskiego | Współczesny koreański standardowy, Hangul, poziomy mowy |
| Malajski | Gramatyka malajskiego | Standard malezyjski w piśmie Rumi, uwagi o Jawi |
| Polski | Gramatyka polskiego | Polski standardowy, siedem przypadków, pary aspektowe |
| Portugalski | Gramatyka portugalskiego | Portugalski brazylijski i europejski oznaczone w całości |
| Rosyjski | Gramatyka rosyjskiego | Rosyjski standardowy, cyrylica, aspekt i czasowniki ruchu |
| Hiszpański | Gramatyka hiszpańskiego | Hiszpański ogólny z uwagami regionalnymi |
| Tagalski / Filipiński | Gramatyka tagalskiego | Tagalski z Manili, z uwagami o standardzie filipińskim |
| Tajski | Gramatyka tajskiego | Standardowe pismo tajskie, tony, partykuły i klasyfikatory |
| Wietnamski | Gramatyka wietnamskiego | Wietnamski standardowy z uwagami o wariantach północnych i południowych |
Jeśli czytasz znaki tradycyjne, ale chcesz mówić po kantońsku, użyj przewodnika kantońskiego do struktury mówionej, a przewodnika po chińskim tradycyjnym tylko do porównań z mandaryńskim. Pismo nie determinuje gramatyki mówionej.
Efektywne korzystanie z długiego przewodnika
Nie czytaj 20 000 słów od początku do końca, oczekując, że każda forma stanie się aktywna. Przewodnik gramatyczny to mapa. Użyj spisu treści, aby rozwiązać bieżący problem, a następnie wróć do głębszych sekcji, gdy Twoje materiały sprawią, że staną się one istotne.
To podejście oparte na zadaniach jest najlepszą odpowiedzią na pytanie, którego przewodnika gramatycznego powinienem użyć po wybraniu języka: użyj przewodnika, którego zakres pasuje do Twoich materiałów, a następnie przestudiuj najmniejszą sekcję, która zmienia to, co możesz zrozumieć lub stworzyć dzisiaj.
Porównanie międzyjęzykowe
Języki nie dzielą znaczenia w identyczny sposób. Angielskie przedimki, hiszpański tryb, japońskie partykuły, koreańskie poziomy mowy, kantońskie partykuły kończące zdanie, mandaryńskie znaczniki aspektu i tajskie klasyfikatory rozwiązują różne problemy strukturalne lub społeczne. Wciskanie każdej formy w etykietę angielskiego czasu lub przyimka może ukryć kontrast, którego potrzebuje uczący się.
| Pytanie | Języki, w których jest to szczególnie widoczne | Skupienie na praktyce |
|---|---|---|
| Jak wyrażany jest czas lub kształt zdarzenia? | Angielski, hiszpański, mandaryński, kantoński, tajski | Czas, aspekt, słowa czasu, zakończenie, doświadczenie |
| Jak oznaczane są role rzeczowników? | Japoński, koreański | Partykuły i struktura informacji |
| Jak relacja ze słuchaczem zmienia formę? | Japoński, koreański, tajski | Uprzejmość, poziom mowy, honoryfikatywność, partykuły końcowe |
| Jak grupowane są rzeczowniki policzalne? | Mandaryński, kantoński, tajski | Klasyfikatory i szyk frazy rzeczownikowej |
| Jak postawa mówiącego wpływa na zdanie? | Hiszpański, kantoński, japoński, koreański | Tryb, partykuły końcowe, temat/fokus, końcówki |
Porównanie służy orientacji, a nie twierdzeniu, że kategorie są równoważne. Otwórz przewodnik specyficzny dla języka, aby poznać faktyczne formy i przykłady.
Słowniczek gramatyczny
Pytania czytelników
Wybierz jeden główny przewodnik pasujący do kursu, społeczności lub mediów, z których korzystasz najczęściej. Dodawaj uwagi regionalne do słownictwa i rejestru, zamiast mieszać każdą alternatywę w każdym zdaniu początkującego. W przypadku mandaryńskiego wybór pisma determinuje przewodnik po znakach; uwagi o słownictwie regionalnym pozostają ważne. W przypadku kantońskiego wybierz przewodnik kantoński, mimo że wiele oficjalnych pism używa chińskiego tradycyjnego.
Tak. Porównanie jest użyteczne, gdy odpowiada na konkretne pytanie, na przykład jak mandaryńskie 了 różni się od kantońskiego 咗, lub jak japoński i koreański oznaczają temat i fokus. Nie zakładaj, że podobne tłumaczenia oznaczają identyczną dystrybucję. Przeczytaj przykłady i ograniczenia w każdym przewodniku.
Użyj wsparcia i dołącz kanoniczny adres URL strony, najbliższy nagłówek, dokładny przykład, zamierzony region lub rejestr oraz powód, dla którego może być błędny lub mylący. Te informacje pozwalają zespołowi redakcyjnemu odtworzyć problem oraz zaktualizować widoczne treści i daty przeglądu, gdy poprawka jest merytoryczna.
Łączenie gramatyki z prawdziwym materiałem
Zacznij od zdania, z którym faktycznie się zetknąłeś. Użyj słownika, aby potwierdzić słowa i wymowę, a następnie użyj przewodnika gramatycznego, aby wyjaśnić, jak te słowa się łączą. Wróć do konwersacji i posłuchaj ponownie, mając na uwadze strukturę. Na koniec zmień jedną część zdania i powiedz lub napisz nową wersję.
Na przykład słownik może powiedzieć Ci, jak nazywa się partykuła, czasownik posiłkowy lub znacznik aspektu, ale przewodnik gramatyczny pokazuje, dlaczego ta forma pojawia się w tym zdaniu. Konwersacja dostarcza intencji mówiącego i rejestru, czego odosobniony wpis nie może zapewnić. Trzy powierzchnie odpowiadają na różne części tego samego problemu.
Nie. Zapisz kontrast, który wielokrotnie wpływa na zrozumienie lub produkcję, i spraw, aby polecenie wymagało decyzji. Sytuacja wymagająca wyboru między dwiema formami jest zazwyczaj silniejsza niż karta wymagająca wyrecytowania definicji. Zachowaj pełne wyjaśnienie w przewodniku, a cel przypominania niech będzie mały.
Ten przepływ pracy wyjaśnia również, którego przewodnika gramatycznego powinienem użyć: wybierz przewodnik pasujący do języka i wariantu zdania, z którym się zetknąłeś, a następnie zweryfikuj dokładną formę w kontekście.
Pytania dotyczące nauki gramatyki
Naucz się wystarczającej ilości gramatyki, aby zrozumieć i stworzyć zdania w swoich bieżących materiałach. Początkujący korzysta z podstawowego szyku zdania, pytań, przeczeń, popularnych form czasu lub aspektu oraz znaczników identyfikujących role rzeczowników lub uprzejmość. Zaawansowane wyjątki mogą poczekać, aż pojawią się wielokrotnie.
Użyj spirali: naucz się prostej wersji, spotkaj się z nią w materiale wejściowym, przećwicz ją i wróć po niuanse później. Próba ukończenia całej gramatyki przed czytaniem lub mówieniem opóźnia kontekst, który sprawia, że zasady stają się zrozumiałe.
Zapamiętaj krótką zasadę decyzyjną, gdy pomaga Ci ona wybrać między formami, ale połącz ją z przykładami kontrastowymi. Etykieta taka jak „czas przeszły” jest mniej użyteczna niż wiedza o tym, które ramy czasowe lub punkt widzenia wybierają tę formę. Celem jest szybkie zastosowanie, a nie recytowanie treści podręcznika.
Zamień powtarzającą się zasadę w polecenie: pokaż sytuację i wybierz formę, a następnie wyjaśnij wskazówkę. To testuje osąd gramatyczny bardziej bezpośrednio niż kopiowanie definicji.
Weź jedno zdanie z konwersacji, czytania lub przykładu słownikowego. Zidentyfikuj intencję mówiącego, znaczniki gramatyczne i informacje, które wnosi każda fraza. Zmień jeden element, zachowując strukturę: osobę, czas, obiekt, polaryzację lub poziom uprzejmości.
Wróć do oryginalnego nagrania lub akapitu później. Ćwiczenie w kontekście powinno poprawić zrozumienie źródła, a nie tworzyć niepowiązane kolekcje przykładów.
Ludzie mogą przyswajać wiele wzorców poprzez znaczący kontakt, zwłaszcza gdy materiał wejściowy jest zrozumiały, a informacja zwrotna dostępna. Wyraźne wyjaśnienia mogą przyspieszyć zauważanie i naprawianie uporczywych błędów, szczególnie u dorosłych z ograniczonym kontaktem. Użyteczna równowaga zależy od uczącego się i problemu.
Jeśli forma staje się dokładna dzięki powtarzanemu kontekstowi, długa zasada może być zbędna. Jeśli ten sam wybór pozostaje mylący, porównaj przykłady i przeczytaj skoncentrowane wyjaśnienie. Nauka gramatyki jest narzędziem do rozwiązywania wzorców, a nie wymogiem nazywania każdej struktury przed jej użyciem.
Powtarzanie gramatyki
Powtarzaj zasadę, gdy pojawia się w bieżącym materiale wejściowym, po błędzie i ponownie poprzez opóźnioną produkcję. Nie planuj równej powtórki dla każdej sekcji przewodnika. Częste, mające duży wpływ kontrasty zasługują na powtarzane przypominanie; przejrzyste lub rzadkie zasady mogą pozostać wyszukiwalne.
Użytecznym cyklem jest wyjaśnienie, pięć przykładów, jedno samodzielne zdanie, kolejne spotkanie kilka dni później i ćwiczenie mieszane po nauczeniu się powiązanych form. Jeśli potrafisz wybrać i użyć formy w nowych kontekstach, ogranicz wyraźne powtarzanie zasad i pozwól czytaniu, słuchaniu i konwersacji je utrzymać.
Wybór materiałów do ćwiczeń
Używaj obu do różnych celów. Zeszyt ćwiczeń izoluje kontrasty i dostarcza kontrolowanych powtórzeń; konwersacje pokazują wyczucie czasu, intencję, rejestr i pominięcia. Zacznij od tego, co sprawia, że wzorzec staje się widoczny, a następnie przenieś go na drugie. Jeśli odpowiedzi w zeszycie ćwiczeń są dokładne, ale spontaniczne użycie zawodzi, dodaj dialog i produkcję. Jeśli konwersacja wydaje się nieprzejrzysta, wróć do skoncentrowanego wyjaśnienia i małego zestawu kontrolowanych przykładów.
Podstawa redakcyjna
Strony językowe opierają się na standardach instytucjonalnych i uznanych źródłach referencyjnych wymienionych na końcu każdego przewodnika. Organizacje te nie sponsorują ani nie popierają Scribe Origins. Używamy ich do sprawdzania terminologii, konwencji pisma, ram biegłości i punktów, w których wyjaśnienia dla uczących się wymagają wiarygodnego źródła.
Jeśli zasada, przykład, wymowa, transliteracja lub etykieta regionalna wymaga poprawki, użyj wsparcia wewnątrz Scribe Origins i dołącz adres URL strony, nagłówek oraz proponowaną poprawkę. Standardy redakcyjne wyjaśniają, jak zmiany są oceniane i datowane.